1821 - Wydanie drugiego polskiego przewodnika po Kudowie
          (pt. Wody mineralne szląskie i hrabstwa glackiego).
1822 - Zbudowano drugi Pawilon Ogrodowy.
 j.w. - ścieżkę (mierzącą 370 m) prowadzącą od łazienek przez
          park przedłużono przez mokradła do Stawu Kuźniczego,
          wokół którego osuszono teren.
 j.w. - Pod Górą Parkową zbudowano oranżerię, od której wyty-
          czono przez pola drogę do łazienek.
 j.w. - Górę Parkową i pobliskie wzgórza obsadzono drzewami i
          krzewami oraz urządzono ścieżki, schody i ławki.
1839 - Lekarz kudowski J. Hemprich wydaje pracę na temat wód,
          żelazistych Kudowy.
1850 - A. Duflos dokładnie zbadał właściwości lecznicze kudow-
          skich wód mineralnych. Na podstawie jego analizy Kudo-
          wa stała się oficjalnym uzdrowiskiem.
 j.w. - Wykupiono zajazd Pod Słońcem graniczący z kasynem i
          budynkiem inspekcji zdrojowej, ponieważ ogród zajazdu
          był potrzebny pod budowę nowel pijalni i hali spacerowej.
1853-1854 - Budowa trzeciej pijalni i hali spacerowej (dł.= 40m;
          szer.= 4,5m; wys.= 6m).
2 poł. XIXw. - Kudowa stała się pierwszym niemieckim uzdrowi-
          skiem kardiologicznym.
 j.w. - Do atrakcji dołączono przejażdżki kajakami po stawie i
          pokazy sztucznych ogni.
 j.w. - Przy stawie wybudowano mały pawilon muzyczny oraz
          drugi większy (nieopodal dzisiejszej muszli koncertowej).
1870 - Kudowski lekarz A. Jakoba wydał Podręcznik racjonalnej
          balneoterapii.
koniec XIXw. - Postawiono lekką zabudowę stalową nad źró-
          dłem Gottholdquelle.
1902 - Powstała metalowej konstrukcji hala spacerowa (obecnie
          Teatr pod Blachą).
1905 - Kudowa otrzymała własną elektrownię oraz linię kolejową
          łączącą Kudowę z Kłodzkiem i Czechami przez Nachod.
1906 - Otwiera podwoje dla gości budowany etapami dom zdrojo-
          wy z teatrem, restauracją i nocnym klubem w podzie-
          miach - Książęcy Dwór (obecna Polonia).
 j.w. - Wzniesiono w stylu secesyjnym nowy zakład zdrojowy,
          tzw. Dom Charlotty (obecnie Stare Łazienki).
 j.w. - Wytyczono nową alejkę od Domu Charlotty do Góry Par-
          kowej, na jej przecięciu z główną aleją urządzono nowe
          źródło Helmythquelle.
 j.w. - Powstaje większość pensjonatów, zwłaszcza przy obe-
          cnej ulicy Zdrojowej. Dominuje wśród nich architektura
          secesyjna ze spadzistymi dachami z czerwonej dachów-
          ki, z licznymi wieżyczkami i wykuszami.
1907 - Zburzono stary Dom Ogrodowy a na jego miejscu posa-
          dzono krzewy (obecnie pomnik S. Moniuszki).
 j.w. - Na placu zdrojowym ustawiono kilka ozdobnych żela-
          znych bram.