1914-1917 - Podczas I Wojny Światowej Kudowskie uzdrowisko
          służyło rekonwalescencji rannych żołnierzy cesarskiej
          armii niemieckiej.
 j.w. - Wydano w Kudowie zastępcze banknoty, tzw. "notgeldy".
1915 - Przy głównym wejściu do parku wybudowano w neobaro-
          kowym stylu fontannę ze zmiennym strumieniem wody.
1929 - Rozbiórka starej pijalni z przylegającą do niej drewnianą
          halą spacerową.
1930 - Powstaje murowany budynek zdrojowy mieszczący nową
          (czwartą) pijalnię, halę spacerową i Łazienki Nowe.
1930-1932 - Powstaje murowana muszla koncertowa (przesu-
          nięta ok.20m względem starego pawilonu muzycznego).
 j.w. - Nieco zmniejszono Staw Kuźniczy przez zasypanie zato-
          czki (przy mniejszym pawilonie muzycznym).
1818-1939 - Powstaje wiele pensjonatów i willi w pd. części
          uzdrowiska (przy dzisiejszych ul. Chopina, Słonecznej i
          Kombatantów).
 j.w. - W rejonie przechowywalni kajaków urządzono plac zabaw
          dla dzieci.
 j.w. - Zaczęto hodować łabędzie i dzikie kaczki na Stawie
          Kuźniczym.
1939-1945 - W czasie II Wojny Światowej uzdrowisko zostało
          przekształcone na ośrodek rekonwalescencyjny dla
          Wehrmachtu. Na Zakrzu istniał obóz pracy dla kobiet (filia
          obozu koncentracyjnego Gross-Rosen), które pracowały w
          zakładach bawełnianych przekształconych na fabrykę
          części lotniczych.
10.V.1945 - Wyzwolenie Kudowy.
1945 - Przyłączono do Kudowy Zdroju (obejmującej dotychczas
          uzdrowisko i przemysłowe przedmieście Zakrze),
          Czermną, Pstrążną, Bukowinę i Jakubowice a cała miej-
          scowość otrzymała prawa miejskie.
1950 - Do obszaru Kudowy włączono 15 ha sąsiadujących z nią
          lasów.
1963 - Dołączono do Kudowy wsie Słone i Brzozowice.