"Kudowa-Zdrój i przyległe tereny są częścią składową tzw. Obniżenia Kudowy, które jest płaską doliną, otoczoną od północy Górami Stołowymi (Szczeliniec Wielki - 919m n.p.m., Błędne Skały - 850m n.p.m.), od wschodu Wzgórzami Lewińskimi (Grzywacz - 773m n.p.m., Lewiński Zamek - 740m n.p.m., Grodziec - 805m n.p.m., przełęcz Polskie Wrota - 660m n.p.m.) i od południa wzgórzami należącymi do Gór Orlickich. Od zachodu dolina jest otwarta i łączy się z Wielką Kotliną Czeską. W bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się Góra Parkowa (477m n.p.m.), należąca do kompleksu Wzgórz Lewińskich"[1]. Centralna część uzdrowiska leży na wysokości od 390 do 440m n.p.m. Kudowę Zdrój przecinają dwa potoki. W północnej części Kudowski Potok, będący dopływem Czermnicy, który w Parku Zdrojowym tworzy duży staw oraz w południowo-zachodniej części Bystra zwana inaczej Klikawą. Ciekawostką jest, że oba potoki posiadają odwrotny bieg w stosunku do innych rzek w Polsce. Wynika to z tego, że należą one do dorzecza Łaby, czyli zlewiska Morza Północnego.

"Wody mineralne o charakterze szczawów, których źródła znajdują się na terenie Kudowy-Zdroju, używane są zarówno do kąpieli leczniczych jak i do picia. Znajdują się one w obrębie Parku Zdrojowego. Przedmiotem leczenia są głównie choroby układu krążenia, przemiany materii i nerwic"[7].

"Uzdrowisko posiada najbardziej łagodny w Sudetach klimat bodźcowy zaliczany do klimatu podgórskiego. Czynnikiem najważniejszym warunkującym ten rodzaj aury jest położenie geograficzne zapewniające osłonę przed północno-wschodnimi wpływami klimatycznymi"[1]. Wyraźnie wpływa na to odpowiednie wzniesienie miejscowości jak i duża ilość terenów zalesionych. Poza tym badania aury wskazują na silny wpływ oceanicznego klimatu Europy Zachodniej. Przejawia się on w postaci łagodniejszej zimy, nieco chłodniejszego lata i zwiększonej ilości opadów atmosferycznych. "Wskutek ukształtowania geograficznego największa ilość wiatrów wieje z kierunków zachodnich, przy czym dużą rolę odgrywa fen, czyli sudecki wiatr halny[...]. Według prof. Aleksandra Kosiby najwięcej fenów przypada na jesień i przedzimie, najmniej na lato. W swych skutkach prowadzą do powstania słonecznej pogody"[1].

"Na obszarze Kudowy-Zdroju znajdują się zwarte kompleksy lasów świerkowych z domieszka sosny i buka oraz innych gatunków należących do regla dolnego. W granicach administracji Kudowy-Zdroju znajduje się rezerwat przyrody: Błędne Skały i pomniki przyrody: Czartowski Kamień, drzewiasty 400-letni cis (Taxus buccata) o wysokości ok. 12,5m rosnący u zbiegu ulic 1Maja i Kombatantów oraz zabytkowy Park Zdrojowy.[...]

Główna aleja parkowa prowadząca od stawu do Teatru pod Blachą wysadzona jest piramidalnymi dębami błotnymi. Ponadto na terenie parku rośnie wiele wspaniałych okazów, drzew i krzewów rodzimych i egzotycznych. W pobliżu budynku zakładu przyrodoleczniczego rośnie stary jesion kandelabrowy (Fraxinus excebsior), żółta sosna kalifornijska (Pinus ponderosa) i wspaniały okaz świerka czarnego (Picea mariana) oraz okazały jarząb szwedzki (Sorbus intermedia)"[8].

Kudowa otoczona lasami, stanowi uroczy zakątek Ziemi Kłodzkiej obfitujący w malownicze krajobrazy. Atrakcyjne ukształtowanie terenu jak i bogactwo pobliskich, niezwykle rzadkich form skalnych, klasyfikują ten region do osobliwości europejskich.