Aby lepiej zrozumieć genezę i warunki powstania osady, która z biegiem lat stała się znanym w Europie uzdrowiskiem, należy cofnąć się w historii tego regionu. "Granice ziemi kłodzkiej jako średniowiecznej jednostki polityczno-administracyjnej nie pokrywały się wprawdzie z jej granicami naturalnymi w taki sam sposób, jak to ma miejsce dziś w przypadku granic biegnących górami byłych powiatów kłodzkiego, bystrzyckiego i noworudzkiego, niemniej właśnie te obecne granice przyjęto tu uznać, nie bez pewnej umowności, za miarodajne także i dla wieków średnich. Rzecz w tym, że od momentu, gdy "ziemia - prowincja Kłodzka", obejmująca pierwotnie być może tylko najbliższe okolice Kłodzka, "dorosła" do naturalnego górskiego otoczenia, jej granice polityczne od strony północnej, wschodniej i południowej były jak najwyraźniej stałe. Zmiennością odznaczała się natomiast granica zachodnia. Wyrażało się to głównie w tym, że od 1260 r, a epizodycznie także jeszcze i później obejmowała ona obszar Broumova i Polic [dzisiejsze Czechy], zaś formalnie aż do 1477 r poza nią znajdował się rejon lewińsko-czermneński [przynależny administracyjnie do Nachodu]. Ze względu na różną rolę, jaką w dziejach właściwej ziemi kłodzkiej (Kotliny) odegrały obydwa te obszary, pozostawienie raczej na uboczu ziem Broumova i Polic, przy równoczesnym zasadniczym włączeniu rejonu lewińsko-czermneńskiego w proces przedstawianych tutaj

"dziejów", nie będzie chyba przypadkowe. Oznacza to również przyjęcie także i od strony zachodniej w istocie dzisiejszego przebiegu granicy"[6]. "Badania archeologiczne na obszarze ziemi kłodzkiej nie pozwalają jeszcze wprawdzie na pełne odwołanie się do ich wyników, niemniej świadczą one dość wyraźnie o nieprzerwanej tu obecności i gospodarczej działalności człowieka od najdawniejszych czasów. Tym bardziej w okresie wczesnośredniowiecznym ziemia kłodzka nie mogła stanowić pustki osadniczej"[6]. "Najstarsze ślady człowieka odnoszą się tu, jak świadczą wykopaliska, do paleolitu. Wśród nich szczególnie interesującym przykładem jest znalezisko w tzw. Jaskini Radochowskiej k. Lądka, stanowiącej naturalne schronienie dla ówczesnych łowców niedźwiedzi. Dość liczne znaleziska neolityczne (4200-1700 lat p.n.e.), wśród których, obok różnych narzędzi pracy z Podtynia, Święcka, Dusznik, Lewina Kłodzkiego, znajdują się także części radeł, odnalezione np. w Bożkowie, Kłodzku, Radkowie, mówią już o ludności rolniczej, umiejącej wykorzystywać gospodarczo tereny nadające się pod uprawę i pastwiska"[6].