Ozdobą Kudowy okazał się również wzniesiony [w roku 1906] w stylu modnej wówczas secesji nowy zakład zdrojowy, tzw. "Dom Charlotty" (dziś "Stare Łazienki"). Z tego okresu datuje się też większość pensjonatów, zwłaszcza przy głównej ulicy Zdrojowej. Przeważnie o secesyjnej architekturze, ze spadzistymi dachami z czerwonej dachówki, z licznymi wieżyczkami i wykuszami"[2].

"Podczas I wojny światowej kudowskie uzdrowisko, jak wiele innych w ówczesnych Niemczech, służyło przede wszystkim rekonwalescencji rannych żołnierzy cesarskiej armii niemieckiej"[2]. W tym czasie, na wzór innych miejscowości niemieckich, Kudowa wydała banknoty - tzw. "notgeldy". Oryginalna waluta potrzebna była do prowadzenia działań wojennych, natomiast ta miała podtrzymać wewnętrzny handel i gospodarkę.

"W dwudziestoleciu międzywojennym uzdrowisko wzbogaca się tylko o jeden budynek mieszczący nową pijalnię wód mineralnych, salę koncertową i "Łazienki Nowe". Budowano natomiast pensjonaty i wille w pd. części uzdrowiska, przy dzisiejszych ulicach: Fryderyka Chopina, Słonecznej, Krakowskiej [ostatnio zmienionej na: Kombatantów]"[2].

Wnętrze wzniesionej w 1931 r. modernistycznej pijalni z ogólnodostępnym ujęciem wody mineralnej zdobią trzy obrazy wiedeńskiego malarza prof. Arpada von Molnara z początku XIX w., przedstawiające widoki starego zdroju.

Sąsiadująca z pijalnią sala koncertowa nie miała na początku takiego przeznaczenia. W latach trzydziestych naszego wieku pomieszczenie to pełniło funkcję hali spacerowej, w której zlokalizowane były pomieszczenia handlowe z wielkimi witrynami. Dopiero później obiekt ten przebudowano na salę koncertową poprzez skonstruowanie podwyższenia scenicznego na przeciwległej ścianie w stosunku do wejścia z pijalni.

Ponieważ w okresie międzywojennym kurort kudowski postrzegany był jako bardzo atrakcyjny i ekskluzywny, przybywało tu szereg znamienitych gości. Jednym z nich był konserwatywny polityk brytyjski, późniejszy premier Wielkiej Brytanii - Winston Churchill, będący w tym czasie na kuracji w Kudowie. Zajmował on jeden z apartamentów w "Książęcym Dworze".

"W 1939 na kuracji w Kudowie przebywało łącznie 10800 kuracjuszy"[2].